Historia popularnych instrumentów dętych

Nuty muzyczne
Większość instrumentów, w szczególności z kategorii aerofonów miało charakterystyczną historię związaną z armią albo rycerstwem. Stosowano je do przestrzegania przed wrogiem, zwabiania lub płoszenia zwierzyny, celebrowania zwycięstwa lub opłakiwania przegranej.

Gra na saksofonie
Autor: Louis Evans
Źródło: http://www.flickr.com
W późniejszym czasie ich rola zmieniła się żeby po rozmaitych przeróbkach stawały się częściami integralnymi orkiestry albo zespołu muzycznego. Najbardziej znanym przykładem tej przemiany są trąbki.

Pierwotne trąbki (możesz wybrać i zamówić online: polecane trąbki), pochodzące od pierwotnych instrumentów blaszanych, z wyglądu raczej przypominały obecny róg, gdyż nie posiadały zaworów w związku z tym miewały bardzo ograniczone zdolności melodyczne. Dobre były tylko do grania fanfar. W międzyczasie ulepszano je systematycznie, aż na początku XIXw. trąbki dostały nareszcie kształt taki jak teraz. Jednakże dzisiaj nie są one instrumentem o wielkich walorach akustycznych. Bywają raczej dodatkiem w orkiestrach, rzadziej w zespołach muzycznych.

Suzafony to aerofony blaszane. Są to nieco zmodyfikowane helikony o bardzo dużej czaszy głosowej, która z tego właśnie powodu jest umiejscowiona nad głową instrumentalisty. Z powodu tej właśnie wielkiej czaszy, w orkiestrach dętych, w których przeważnie są stosowane suzafony, nazywa się je słonecznikami. Pierwotne suzafony zostały skonstruowane pod koniec XIXw. Poza szerokim zastosowaniem w orkiestrach dętych, suzafony wykorzystuje się też w orkiestrach tanecznych, dixielandowych a także w utworach jazzowych. Tenorhorny natomiast są to zmodyfikowane buglehorny, które zjawiły się we Francji tak samo w XIXw. Ich polska nazwa brzmi sakshorn tenorowy. Podobnie jak poprzedni instrument, tenorhorny również zakończone są sporej wielkości otworem, lecz nie musi się on znajdować aż nad głową grającego. Pozostałe części instrumentu stanowią ustnik, zmieniający się w rurę ustnikową, wentylki wraz z krąglikami do strojenia każdego osobno, krąglik strojeniowy główny, część przeznaczona na kciuk i w końcu dźwięcznik. Tenorhorny były używane już przez pruską kawalerię na początku XIXw. Stosunkowo mało znane są saksony, dla których trudno jest znaleźć jakąkolwiek informacje, tak w sieci, jak i w specjalistycznych pismach.

Zamówisz tu mnóstwo różnych instrumentów – suzafony – instrumenty dęte